cenzurować


cenzurować
cenzurować {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, cenzurowaćruję, cenzurowaćruje, cenzurowaćany {{/stl_8}}– ocenzurować {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przeprowadzać cenzurę – kontrolować książki, czasopisma, programy telewizyjne i radiowe, filmy itp. pod kątem obyczajowym, politycznym, ideologicznym': {{/stl_7}}{{stl_10}}Cenzurować czasopismo, książkę. Ocenzurowany tekst. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}rzad. {{/stl_8}}{{stl_7}}'oceniać, krytykować coś lub kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Cenzurować opinie in nych. Cenzurować czyjąś postawę, zachowanie.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}być na cenzurowanym {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • cenzurować — ndk IV, cenzurowaćruję, cenzurowaćrujesz, cenzurowaćruj, cenzurowaćował, cenzurowaćowany «dokonywać cenzury (publikacji, widowisk itp.)» przen. «oceniać, krytykować; wytykać błędy» Cenzurować znajomych. Cenzurować czyjeś zachowanie, wygląd …   Słownik języka polskiego

  • cenzurowanie — n I rzecz. od cenzurować …   Słownik języka polskiego

  • cenzurowany — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. cenzurować (p.) cenzurowane w użyciu rzecz. «gra towarzyska polegająca na wymyślaniu plotek o jednym z jej uczestników» Bawić się, grać w cenzurowane. ◊ Być, siedzieć, czuć się jak na cenzurowanym «być… …   Słownik języka polskiego

  • ocenzurować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}cenzurować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień